“Ge kunt er ff nie door, ‘t is kermis.” Als dat spandoek in de straten van Wildert verschijnt, weten we hoe laat het is. Hoogdagen in Wildert City én voor coach Jan, die zelfs op de vooravond van de kermis al een stevig feestje op het programma had staan. De U14-kern passeerde ‘s morgens blijkbaar al even langs het Spiegelpaleis, want de haren lagen (bij de meesten toch) netjes in de plooi voor de jaarlijkse ploegfoto, maar of onze coach daarbij -met zoveel stress voor de match- zijn mooiste glimlach kon laten zien, zullen we pas later ontdekken wanneer de foto’s in de donkere kamer van de fotograaf zijn verwerkt. Ook individuele foto’s werden genomen en na die fotoshoot kon de kermis worden opgestart.
Dit gezegd zijnde staat er ook een belangrijke wedstrijd op het menu vandaag. Sint-Job staat in de prijzenkraam één rijtje hoger momenteel, al hebben wij wel een wedstrijd minder gespeeld. Toch is dit op papier nog één van de moeilijkste wedstrijden en is het moeilijk te voorspellen op wie we de centjes moeten inzetten.
De eerste tien minuten is het een beetje zoeken, maar we kunnen toch ook kansen noteren voor de paarse thuisploeg. Na de rustige start, lijkt het wel of de bezoekende doelman in de schietkraam staat. Gus trapt over, Lander voorlangs, Mats op de keeper, Prithik over de keeper maar van de lijn gekeerd, Matthias op de keeper en meermaals randje buitenspel. Net voor de eerste pauze wint Gus dan toch de kamelenrace. Mats stuurt de spits weg en met links plaatst Gus de bal in de verste hoek: 1-0.
Na de eerste korte rust zet Joppe V. zich in de rappe rups. Hij gaat op snelheid voorbij zijn verdediger, maar wordt daarna afgeblokt. Een minuut later treft Gus de paal. In minuut 26 wil de bezoekende doelman de bal grijpen, maar zijn grijparm mist de bal en daardoor gaat het schot van Matthias (vanop zo’n 25 meter!) met heel wat geluk binnen: 2-0. Joppe V. denkt een beetje later dat hij op de paardenmolen naar de flosj mag grijpen en slaat naar de bal, maar op een voetbalveld wordt zo’n reflex afgefloten. Een poging van Joppe D.C. gaat op de keeper, maar wanneer Mats de bal tussendoor speelt, kan Gus weer met links gekruist in de andere hoek trappen: 3-0 en een feestje op de kermis komt alsmaar dichterbij.
Na de kantwissel blijft de Ali Baba maar draaien. Opnieuw noteren we kansjes voor KSVW, al zijn ze schaarser dan in de eerste helft. Op een hoekschop van Gus trapt Twan de bal naast. Verder draait de paardenmolen rustig zijn rondjes en kunnen we niet echt spreken van een fun house op dit moment. In de 49ste minuut schudt een botsauto ons toch weer wakker. Het is weer de combinatie Mats-Gus die we noteren: deze keer is het Gus met een lage voorzet als assist en Mats met de afwerking, met zijn linker zowaar.
In het laatste deel gaat de bulldozer gewoon door. Gus trapt vanuit een scherpe hoek in het zijnet, Lander, Alexander en Matthias verdedigen hun fort met de nodige botsauto’s, Warre grijpt naar de bal wanneer het nodig is (en dat is echt niet vaak vandaag), Stef knokt stevig, Ousmane gebruikt zijn fluwelen voetjes, Prithik, Litse, Joppe DC proberen de nodige acties op te zetten, Lars en Twan gaan soms van 0 naar 100 per uur zoals het in een echte achtbaan gaat. In de laatste seconde van de match kan Mats de bal nog eens centraal in de mond van het nijlpaard gooien. Joppe V. sprint rechtdoor en werkt beheerst af. Zo staat de forfaitscore van 5-0 op het bord. De drie smoutebollen zijn binnen! Met een wedstrijd minder gespeeld staan we nu 2 punten achter Noorse, waardoor we op papier dus in principe aan de leiding van het klassement staan. Daar kunnen we -euh, de coach- al eens iets op drinken, zeker?
