Slecht. Soms is het gewoon slecht en mag dit ook wel eens benoemd worden. Om in de kermissfeer te blijven: de U15 zijn soms een ware kermisattractie: veel beweging en veel lawaai, en de draaimolen draaide op volle toeren, maar ze kwamen geen meter vooruit. Ook tegen Heibos leek het op een echte foor: iedereen liep door elkaar, maar niemand wist echt waar naartoe. De mayonaise lijkt niet (meer) te pakken. Vandaag krijgen we -bij afwezigheid van Sen en Pelle- hulp van drie U17-spelers: Sil, Oscar en Mats.
Al na 2 minuten kijken we op een onnodige achterstand aan wanneer Wout de bal simpelweg door zijn benen laat glippen. Niet veel later gaat onze doelman ongelukkig onder de bal door, maar gelukkig waait de voorzet naast. Onsportief gedrag levert de spits van Heibos een gele kaart op.
Met nieuwe jongens achterin is het weer wat zoeken. Al na 1 minuut laat Sil zijn man zomaar lopen, terwijl Ferre net niet genoeg is doorgeschoven. Geen buitenspel, de spits van Heibos alleen weg en 0-2. In minuut 28 heeft Wout weer pech. Hij wil een terugspeelbal ontzetten, maar trapt tegen de Heibosspits, die zo simpel met de bal in doel kan lopen voor 0-3. Nog enkele kansjes voor Heibos en een buitenspel (door goede coaching van Ferre) zorgen ervoor dat er meer voor Heibos kan opgeschreven worden dan voor onze eigen U15. Waar we vaak zelf naar de schietkraam gaan, moeten we nu vooral incasseren. Eén kansje van Mil in minuut 35 vinden we net de moeite om op te schrijven, maar zijn schotje gaat voorlangs.
Wéér moeten onze jongens wakker geschud worden. Wéér moet gewezen worden op hun taken. En wéér moeten we de nadruk leggen dat de coaching niet voor niets is. Er is zo weinig beleving, zo weinig goesting, zo weinig drive.
Waar we soms wegzakken in het derde kwart, is het deze keer een nieuwe start. Windmee krijgen we meer kansen. Bent gaat op snelheid door, maar de keeper is nét eerder op de bal. Niet veel later kan Bent de bal wel meenemen, maar hij trapt recht op de keeper. Een voorzet van Oscar vanop links kan aan de tweede paal net niet binnengeduwd worden door Mil. Wanneer de bal dan plotsklaps voor de voet van Bent komt te liggen, op 1,5m van de (open) goal (want de keeper was weg), slaagt hij er tóch nog in om de bal tegen de lat te trappen. Gelukkig gaat de rebound er via een verdediger toch in. Met een zeer gelukkig eigen doelpunt maken we dus de 1-3-aansluitingstreffer.
De start van het vierde deel is goed. Fille ziet Bent in de rappe rups stappen en lanceert hem met een bal langs de lijn. Bent gaat op snelheid door en kan vanuit een scherpe hoek de bal gekruist binnen knallen met een lage schuiver: 2-3. Het geloof in een comeback is nu weer groter, maar wordt 3 minuten later de kop in gedrukt door de bezoekers. De 2-4 staat op het bord en een minuut later moeten we zelfs (vanuit randje buitenspel) de 2-5 op het bord klikken.
Mogelijk moet iedereen eens langs het spiegelpaleis om naar zichzelf te kijken. Zet ik me wel genoeg in? Luister ik wel genoeg naar de uitleg van de coach, tijdens de voorbespreking én tijdens de match zelf? Wil ik echt beter worden op training of kom ik daar maar een beetje onnozel doen? Dat begint met kómen trainen, met op tijd komen, met de goesting hebben om te voetballen. Attention! (om met een kermisklassieker te eindigen)
