Uw vaste verslaggever had eerst een vroege match op Nieuw-Stabroek van de U14 alvorens hij kon doorrijden naar Patro Hoevenen voor de U15-wedstrijd. Op die manier wordt het een wedstrijd ‘achter de feiten aanlopen’. Bij aankomst blijken Bent, Fille en Ferre al te hebben gescoord en ook de thuisploeg raakte één keer onze netten, waardoor het 1-3 staat wanneer de pen wordt bovengehaald. Het eerste dat genoteerd moet worden, is dan een flater van onze doelman (de bal botst over hem), waardoor de spanning terug in de wedstrijd komt: 2-3 is de ruststand.
Voor de volledigheid: we missen vandaag heel wat spelers door blessures: Stan, Milan, Mil V en Sen zijn niet speelklaar. Remco en Tibo van de U17 komen ons (gelukkig) versterken. Ook Gus (van de U14) sluit nog aan, maar heeft op dat moment net al 80 minuten in de benen.
Het kan echter nog straffer dan de journalist die een stap te laat kwam, want een niet nader genoemde speler P.B. is de wedstrijd (of de wekker) vergeten. Omdat hij de boot of trein (kiest u maar) gemist heeft, wordt hij (bijna letterlijk) overgevlogen door papa Kurt, die heel wat kilometers aflegt om de desbetreffende spits alsnog in Hoevenen te krijgen. Na de lange pauze lijken we dat ‘te laat komen’ te hebben overgenomen. We komen overal een fractie te laat (of te kort), spelen te korte ballen, lopen teveel met de bal. De kansen die genoteerd kunnen worden, zijn dan ook grotendeels voor Patro. Wout lost een schot, ze trappen eens nipt over doel en winnen meer duels op het middenveld. Het lijkt alsof we niet mee zijn met de tijd… Toch krijgt Bent ook nog twee kansen om de wedstrijd terug aan ons te geven, maar zijn pogingen gaan op de keeper en voorlangs.
In het laatste deel lijken we de kaas van ons brood te laten eten. Een schot van ver vliegt over Wout en de 3-3 staat op het scorebord. Het zal toch niet waar zijn… 5 minuten voor tijd kan Fille de bal veroveren in de middencirkel en met een puntertje Bent wegsturen. Oog in oog met de keeper werkt hij beheerst af en zo staat het tóch 3-4, waardoor we zeer nipt de overwinning binnenhalen. Het ‘gejuich’ van onze spelers voor het oog van de supporters spreekt boekdelen: ze beseffen dat ze hier door het oog van de naald zijn gekropen. Misschien volgende keer toch op tijd gaan slapen én de wekker zetten, niet?
