Op Werelddiabetesdag trekken we richting het Sint-Michielscollege. Benieuwd of dit een match van pieken en dalen wordt. De suikerspiegel van de vrouw van deze journalist kunnen we bij afwezigheid alvast niet opmeten… Van de thuismatch tegen OSSMI herinneren we vooral nog hun arrogantie en ons slechte derde kwart waardoor het een zware nederlaag werd. Dat willen we nu absoluut vermijden. OSSMI heeft tot nu toe alles op alles, maar onze coach gelooft in een stunt. “Ik wil het hen héél moeilijk maken. Met een laag blok en dan de juiste counters kunnen we hen pijn doen.”
Door de afwezigheid van gekwetsten Sen, Floris en in laatste instantie ook nog Ferre en de aangekondigde afwezigheid van Mathias, valt heel wat verdedigende weelde weg. Daarom gaat Dirk op zoek naar drie versterkingen. Met Floris en Tibo van de U17 en Lander van de U14 halen we er drie stevige verdedigers bij. Mathias blijkt na 25 minuten toch nog te arriveren waardoor er alsnog drie wissels zijn, wat het voor de coach nog iets moeilijker maakt.
Al na één minuut wordt Bent stevig onderuit gehaald door een wilde tackle van een OSSMI-verdediger. Hij heeft misschien de bal, maar de intensiteit is wel héél fel. De toon is gezet: hier gaat geknokt moeten worden. Samen. Allemaal samen zullen we als team moeten presteren. De eerste vijf minuten is het nog even zoeken en komen er enkele kleine kansjes voor de thuisploeg, maar Wout zit er enkele keren erg goed tussen! Vermoedelijk zijn we nu wakker geschud en beseffen we dat het werkendag zal worden. Rond de middellijn zetten Milan en Fille samen erg goed druk op de centrale speler van OSSMI. Ook Pelle komt zich nog in het duel mengen. Samen veroveren ze de bal en Pelle kan de bal diep sturen naar Mil V. die na 7 minuten de 0-1 voorbij de keeper trapt. Mooie, gevleide voorsprong op dat moment! Verder in het eerste kwart is het knokken, is het duelleren in de verdediging, is het gaten dichtlopen op het middenveld en er proberen toch nog eens uit te komen met onze snelle flanken. Pelle lanceert Bent op de rechterflank, maar zijn poging gaat voorbij de verste paal. Een vrije trap van Fille gaat nipt naast de verkeerde kant van de paal. Samen houden we wel die 0-1 op het bord tot de eerste rustpauze.
In het tweede kwart is het nog van dat. Kansen langs beide kanten, veel duels en ook wel gezaag langs de kant van de thuisploeg. Dat is belangrijk, want we beginnen de eerste frustraties te merken bij de ongeslagen OSSMI-spelers. Een schot van Fille mist kracht en Bent kopieert zijn schot van het eerste kwart door weer net te schuin te schieten. We komen langs onze kant ook goed weg wanneer een mooie poging van de rood-witte kapitein nipt over de pin vliegt en iets later een poging van hun spits in het zijnet gaat. Wanneer Lex de bal wil wegwerken, raakt hij Mil H. die met een bloedende lip even moet bekomen aan de kant. Na 13 minuten spelen in het tweede kwart kan Fille de bal tussen twee verdedigers leggen richting Mil die met één baltoets de netten weer doet trillen: zowaar 0-2 op het veld van de leider! Drie minuten later staan we wel snel terug met de voetjes op de grond, want hun stevige spits doet een mooie individuele actie en trapt de 1-2 in de korte hoek binnen. We laten de hoofdjes niet hangen, gaan verder met onze stevige duels en het is opnieuw Pelle die wéér Mil kan wegsturen. De 1-3 is een feit. Tijd voor rust, extra water en de warmte van de kleedkamer.
Ons derde kwart is meestal het minste. Daar zijn we ons van bewust én daar wordt ook voor gewaarschuwd. Sommigen ontdekken nu pas dat OSSMI nog geen punten heeft laten liggen -“Oh cool, dan pakken we ze!”- en Bent wordt nog even gewezen op de frietjes die op het programma staan wanneer hij scoort -fonkelende glimlach-. Met zelfs enkele korte opwarmingsoefeningen na de rust om niet te koud terug te starten, zijn we er klaar voor. Althans, dat denken we. Na één minuut spelen scoort de thuisploeg de aansluitingstreffer al. De 2-3 geeft OSSMI terug moed natuurlijk. Toch zijn we niet van slag. Samen gaan we er weer tegenaan. Fille stuurt de bal diep naar Bent die zijn absolute topsnelheid moet halen om de verdediger af te houden, kan uithalen, maar zijn knal gaat recht op de keeper. OSSMI heeft het lastig om tot goede combinaties te komen omdat onze middenvelders het plan perfect uitvoeren. Milan werkt en wroet, Louis knokt en zet hoog mee druk, Lex controleert en zit er altijd mee tussen.
In het laatste kwart wordt het pompen of verzuipen. We weten dat OSSMI nog zal dreigen, nog zal vechten en het ons nog lastig zal maken. Met een gele kaart voor een thuisspeler lijkt het toch stilaan onze kant op te draaien. Na de zoveelste trap die hij moet incasseren en de zoveelste spurt vraagt Bent om een wissel. Toch besluiten we hem nog 2 minuten te laten staan. Enkele minuten later zien we een hele mooie aanval, die begint bij Lex die op zijn beurt Mil V vindt die nu op de rechterflank opduikt. Hij zet voor en de bal wordt door Bent net verlengd. Louis ontvangt de bal moederziel alleen aan de tweede paal, controleert en… legt superknap breed naar het penaltypunt waar Bent staat die ‘rustig’ kan binnen knallen: 2-4 met nog 12 minuten op de klok. Nú pas kan Bent gaan rusten. Het is vechten, knokken, duels winnen en samen die overwinning over de streep trekken. Mil slaat zelfs nog met zijn hand richting de bal wat hem een gele kaart oplevert die niet op het wedstrijdblad verscheen - een OSSMI-speler met nummer 7 staat wel geboekt met een gele kaart. Is dit een administratieve fout van de scheids? In de slotseconde kan diezelfde nummer 7 nog doorgaan vanuit randje buitenspel. Wout is eerst bij de bal maar twijfelt tussen oprapen en wegtrappen waardoor er geen één van de twee gebeurt en de bal simpel naast hem getikt kan worden. Er wordt niet meer afgetrapt en de 3-4-overwinning is een feit! Een overwinning die we samen hebben bereikt! Tous ensemble!
Met een Wout die geconcentreerd stond te keepen en ons enkele keren van een tegendoelpunt hield. Het foutje op het einde had deze keer geen gevolgen meer.
Met een Floris die met snelheid en bravoure de OSSMI-spitsen uit de match hield.
Met een Tibo die de stevigheid in de duels niet schuwde en er vol voor ging.
Met een Lander die als enige U14-speler zéker niet uit de toon viel en knap mee verdedigde.
Met een Mil H. die er letterlijk zijn hoofd voor legde, met een bebloede lip als gevolg.
Met een Stan die moest knokken tegen de bonkige spits, maar het hem zeer lastig maakte.
Met een Louis die gedisciplineerd zijn taak uitvoerde, hoog druk zette én zijn positiespel goed opnam. Een heerlijke assist bij de 2-4 was de kers op de taart.
Met een Milan die vandaag zeven longen leek bij te hebben en knokte voor elke vierkante meter kunstgras.
Met een Fille die vele gaten dichtliep, mee knokte op het middenveld en de spitsen op tijd kon lanceren.
Met een Lex die in zijn controlerende rol alles opving, dichtliep en de tegenaanval opzette.
Met een Bent die meermaals de 50m spurt voor zijn rekening nam en een gesel was voor de OSSMI-verdediging. Zijn doelpunt zorgde voor de verlossing.
Met een Mathias die later toekwam om de ploeg nog te helpen, het moeilijk had in het begin maar toch zijn onverzettelijkheid bovenhaalde.
Met een Mil V. die vandaag vooral vooruit kon lopen en minder de acties zelf moest maken én een belangrijke hattrick scoorde!
Met een Pelle die met zijn technische voetjes de bal goed kon bijhouden en in duel niet opzij ging voor de krachtige verdedigers.
Proficiat met deze mooie overwinning!
