Van de rommelmarkt naar 9 op 9.

Met 6 op 6 trekken we met vertrouwen richting Berendrecht. Enkel Mil Haseldonckx is nog niet terug beschikbaar, waardoor de coach 13 spelers op het wedstrijdblad kan zetten. Met Sen die met een lichte blessure worstelt en Mathias die terugkeert uit blessure moeten we dus oppassen.  

De ‘polderploegen’ staan bekend om hun grinta, kracht en soms wat venijn en dat ondervinden we vanaf de eerste minuten. Na 5 minuten kan de thuisspits alleen op Wout afgaan, maar onze keeper pakt uit met een geweldige voetveeg. Een handvol minuten later kunnen we eerste schot(je) op doel noteren, maar met zijn linker kan Mil te weinig kracht zetten en kan de keeper dus gemakkelijk oprapen. In de dertiende minuut is het dan toch raak. De aanval start op links, van Lex naar Bent, van Bent naar Pelle, die op zijn beurt aflegt voor Fille. Fille twijfelt niet en trapt de bal van buiten de zestien over de keeper in doel: 0-1! Twee minuten later lanceert Fille Bent die eigenlijk zo op weg is naar de tweede van de middag, maar een slechte controle zorgt ervoor dat de kans weg is. In dit eerste kwartje toonden we nog wel de nodige motivatie om het vandaag goed te doen.

Heel anders begint het in het tweede kwart te lopen. We beginnen meer en meer mee te doen met het spel van de thuisploeg. We zoeken de duels op, draaien vaak verkeerd weg, verleggen het spel niet goed, kaatsen te weinig en lopen te veel met de bal. Dat zijn eigenlijk allemaal zaken waarop getraind wordt… (maar over de manier waarop sommige jongens komen trainen kan nog wel meer gezegd worden.) Toch kunnen we enkele kansjes noteren. Mil zet zich stevig door op de rechterflank, maar zijn schot gaat voorlangs. Ook een tweede poging op exact dezelfde manier gaat voorlangs. In minuut 27 is het dan toch raak. Er wordt nu wél goed gekaatst, Fille kan de bal diep geven richting Mil die sneller is dan zijn verdediger en nu rustig naast de keeper kan binnen leggen: 0-2. Lex kan iets later niet genoeg kracht zetten op een goede voorzet van Louis. Wanneer onze ruit in het middenveld balverlies lijdt, moet Stan de overtreding maken net buiten de rechthoek. Wout krijgt zijn muur niet helemaal juist gezet en de daaropvolgende vrije trap gaat in de rechterhoek binnen. Die 1-2 geeft de thuisploeg moed natuurlijk. We komen wel met de reactie want een minuut later stuurt Fille Pelle diep, maar de Berendrechtse verdediger is sneller dan onze spits. 1-2 halfweg.

Vanaf het derde kwart spelen we wind mee, maar het spel wordt slechter en slechter. We laten de bal echt te weinig van voet naar voet gaan. De thuisploeg treft twee keer de paal en we komen dus goed weg! Nadat we een vrije trap tegen krijgen, begint een Berendrechtse speler gek genoeg alsnog te zagen tegen de scheids. Hij blijft doorgaan en geel plus geel is rood. We spelen dus nog 25 minuten tegen 10 man! Zelfs op het allerhoogste niveau zagen we al dat dit niet altijd een vrijgeleide geeft naar meer overmacht. Iets later gaat Stan onbedoeld stevig in de fout en ook hij ontvangt terecht een geel karton. 

We manen tijdens de laatste pauze onze spelers aan tot kalmte. Geen gezaag op de scheids, voetballen moeten ze doen! Het belangrijkste wapenfeit tijdens de pauze is misschien wel de koek (en energie) die Mil krijgt van een voetbalmama. De afgevaardigde/journalist verwacht dan wel een doelpunt in de plaats…

In de eerste vijf minuten lijkt het ook te werken om terug te gaan voetballen. Milan pakt uit met een schitterende dieptepass naar Bent. Met zijn snelheid heeft hij een krachtig wapen in huis. Hij kan de bal kruislings in de verste hoek trappen: 1-3 met nog een kwartier te spelen. Is dit voldoende om de thuisploeg tegen het canvas te meppen? Nee, zo blijkt. Nadat eerder een penaltyfout van Ferre niet werd gefloten (daar kwamen we goed weg), gaat Ferre in minuut 66 toch aan een groene spits hangen. Zonder twijfel een juiste beslissing van de scheids om penalty te fluiten. Zo komt de 2-3 op het bord. Je voelt aan alles dat het hier nog gaat daveren. 9 minuten voor tijd wordt het zelfs nog erger: de 10-koppige thuisploeg maakt de gelijkmaker en zij zijn blij met een punt. Wij willen echter onze koppositie in de rangschikking behouden en gaan nog vol voor de overwinning. De koolhydraten zitten ondertussen in het lijf van Mil. Fille voelt dat aan, steekt de bal tussendoor en Mil kan ons vijf minuten voor tijd in de korte hoek naar 3-4 stampen! Pompen of verzuipen nu! Wanneer diezelfde Mil ook zijn druivensuiker (“dat is dan voor een tweede doelpunt hé”, aldus diezelfde afgevaardigde) gaat benutten in minuut 78, wordt de eindstand van 3-5 op het bord gezet: hij komt naar binnen en trapt van héél ver de bal via de paal snoeihard binnen!

Vandaag was dus een rommelige wedstrijd. Was het omdat sommige mama’s nog even langs de rommelmarkt gingen voor de wedstrijd of lag het toch aan (het gebrek aan) inzet op training? Vermoedelijk eerder dat laatste.  Een slechte wedstrijd die toch winnend wordt afgesloten… ook dat is een kwaliteit natuurlijk. Dat geluk ga je echter niet blijven hebben natuurlijk. Het zal anders moeten qua voetbal (en soms (op training) mentaliteit) als je bovenin wil blijven meedraaien. Volgende week wacht de topper tegen OSSMI, die ook met 9 op 9 bovenaan staan. In principe start die wedstrijd nú al, door goed te trainen deze week. Ohja, Mil, misschien ook iets eten voor de wedstrijd. ;-)