Van fotoshoot in de kelder via de lift naar de top!

“I lift you up to the highest emotions, I'm gonna make you feel alright.” De kans is groot dat je dit nummer ergens hoorde in de aanloop naar de wedstrijd van de U15 tegen Nieuw-Stabroek. Daags voor deze wedstrijd werd de nieuwe lift opgeleverd, waarmee er weer een serieuze meerwaarde werd gecreëerd aan de thuisbasis van KSV Wildert. 

Alle spelers zijn op post want de dag begint met een heuse fotoshoot. Zoals het bij de echte grote ploegen gaat, wordt elke speler ook individueel op de gevoelige plaat vastgelegd. Door blessures moeten we Milan, Sen en Stan missen. Mats en Gus van de U14 komen ons uit de nood helpen. 

Tijdens de fotoshoot wordt alles scherpgesteld en onder het juiste licht geplaatst. Dat staat in schril contrast met de wedstrijd die we daarna te zien krijgen. Geen scherpte en vooral donkere beelden krijgen we te zien. Weinig fraais om vast te leggen. Na 2 minuten knallen de bezoekers de bal al nipt over doel. Bij ons lijkt alles nogal wazig te verlopen en balverlies achterin zorgt voor de 0-1-achterstand in de 13de minuut. Toch halen we dan de juiste lens boven en zetten we de onderbelichte beelden om naar het juiste licht. Lex lanceert Bent die op snelheid kan zorgen voor de 1-1. Mil wil het nog alleen proberen daarna, maar hij loopt zich vast.

In het tweede kwart krijgen we beelden te zien die we liever niet al te lang bewaren. Halfweg vliegt de 1-2 in doel en na twijfel bij onze doelman en na randje buitenspel zakken we net voor affluiten nog dieper naar de kelder: 1-3 halfweg.
Tijdens de rust wordt alles weer op scherp gezet. Het afval, dat mogelijk nog was blijven liggen bij het plaatsen van de lift, moet eruit en we moeten onze veerkracht tonen om opnieuw terug de juiste flitsen te tonen.

Na de kantwissel drukken de hoofdrolspelers van ons eerste doelpunt op de juiste knopjes van de nieuwe lift. Lex stuurt opnieuw Bent weg die de 2-3-aansluitingstreffer kan binnen duwen. De bezoekers flitsen nog tegen de lat tussendoor.

In het laatste stuk komen we al heel snel terug op het gelijkvloers uit. Bent trapt vanuit een scherpe hoek richting doel en de keeper lijkt de bal ongelukkig zelf in doel te verwerken. 3-3 en dus kan alles nog in die laatste 18 minuten. Het zijn echter de blauw-gele bezoekers die de meeste kansen krijgen en het gevaarlijkst zijn. Ze treffen de paal, missen enkele grote kansen en een bal die al dan niet (eerder wel?) over de lijn was, wordt door de scheidsrechter niet gevalideerd. Bij ons is het pompen of verzuipen. 3 minuten voor tijd krijgen we een vrije trap. Fille trapt de bal vanop zo’n 40 meter richting penaltypunt waar een Stabroekse speler de lift naar de hoogste verdieping neemt. Hij kopt de bal prachtig binnen… in eigen doel: 4-3 voor onze paarse jongens!

Zo zijn onze boys van 1-3 achter drie verdiepingen hoger geklommen en eindigt de wedstrijd op een (onverdiende?) 4-3-overwinning. Waar we dus in het begin nog kiekjes namen in de kelder eindigen we met een heuse groepsfoto op de bovenste verdieping! I lift you up to the highest emotions, I'm gonna make you feel alright. Voilà. Opdracht volbracht, maar zeker niet meer dan dat.