Op 28 oktober staat er een vriendschappelijke wedstrijd op het programma tegen de U15/U14 provinciaal van Kalmthout. Dat wordt een grote test, aangezien zij normaal toch een niveau hoger spelen. We missen 5 vaste spelers (Wout, Mil V., Sen, Lex en Milan), maar worden bijgestaan door 4 U17-spelers: Tibo in de goal, Toon op de stofzuigerpositie, Oscar en Pim in het eerder aanvallende compartiment.
Na 2 minuten noteren we al de 0-1 voor Kalmthout. Dat belooft niet veel goeds. Te slap verdedigen van meerdere spelers ligt aan de basis van deze achterstand. Een kansje van Pelle is het enige dat we er tegenover kunnen zetten, al knokken we ons wel meer in de match. Meer dan de voorbije weken alleszins.
Ook in deel twee is er veel middenveldspel en staat onze verdediging goed opgesteld. Een mooie combinatie tussen Bent en Pelle wordt door Oscar onbesuisd over getrapt van net buiten de zestien. Aan onze kant komt Tibo goed uit zijn goal en straalt hij vertrouwen uit naar centrale verdedigers Ferre en Mathias.
Na de rust, waarbij in de kleedkamers vooral wordt gehamerd op de collectieve prestatie, schieten we onszelf eigenlijk in de voet. Net op het moment dat we geloven dat hier meer inzit dan een (voorlopig nipt) verlies, maken de bezoekers op 5 minuten tijd de 0-2 en de 0-3. Dat is een serieuze domper, maar al in minuut 48 kunnen we de aansluitingstreffer scoren. Oscar is net sneller op de bal dan de uitgekomen doelman en kan zo simpel met de bal in doel lopen: 1-3. Drie minuten later kan Bent een voorzet van Pelle in doel verwerken en zelfs de 3-3 komt nog voor de derde pauze op het bord, opnieuw op naam van Oscar.
In het vierde en laatste kwart is het spanning troef. KSK wil hier echt wel de drie punten pakken terwijl geloven in een kleine stunt. In de 68ste minuut gaat een Kalmthoutse aanvaller randje buitenspel door, maar hij besluit nipt naast de goal van Tibo. Enkele minuten later is het toch prijs: 3-4 voor de bezoekers. Toch geven we ons nog niet gewonnen! Fille lanceert Bent in de 78ste minuut. Hij vertrekt vanuit buitenspel, maar mag toch doorgaan van de scheids en scoort de ultieme gelijkmaker met nog twee minuten te spelen. Het venijn zit ‘m echter in de staart, want in blessuretijd mag ook de bezoekende spits vanuit offside doorgaan en zo kan hij de 4-5-eindstand vastleggen. Misschien was dat laatste dan wel gerechtigheid. Toch was dit vandaag een prestatie om ons aan op te trekken. Er zat terug wils -en duelkracht in de ploeg. En het moet gezegd: de U17-helpers hebben vandaag echt wel hun waarde bewezen. Tibo stond stevig in doel en daardoor lieten onze verdedigers hem ook meevoetballen. Toon fungeerde vanuit het middenveld als een echte kuitenbijter die op die manier de ploeg mee op sleeptouw nam. Oscar zorgde voor snelle acties en Pim probeerde vanuit zijn centrale rol het spel vaak te verleggen. Dankjewel voor de hulp, boys!