Wedstrijd van de gemiste kansen
Na de goede competitiestart willen we de lijn doortrekken tegen City Pirates. Een uur voor de wedstrijd meldt Mil H. zich nog af, wegens een teenblessure. Ook Mathias is er nog niet terug bij. Zo staan er slechts 12 spelers op het wedstrijdblad. Met hier en daar nog (kleine) mankementjes bij verschillende spelers moeten we hopen dat iedereen de wedstrijd kan uitspelen.
Na 30 seconden staan we al in de zestien van de tegenstander. Bent komt alleen voor de keeper en trapt recht op de Piratesdoelman. Pelle is echter goed meegelopen en tikt simpel de 1-0 op het bord. Twee minuten later is het weeral bingo: Pelle steekt de bal mooi tussendoor naar Bent en de netten trillen voor de 2-0. Geheel onverwacht wordt een vrije trap van City Pirates vanop de rechterflank rechtstreeks op doel getrapt en hij gaat mooi binnen: 2-1. We moeten enkele minuten bekomen, maar in minuut 9 draait Pelle mooi open, speelt de bal breed naar Fille, die op zijn beurt Mil lanceert. Zo’n kans moet je hem niet geven: 3-1. In de laatste drie minuten van het eerste kwartje diepen we de score nog uit: Een vrije trap van Louis wordt door Fille doorgekopt, waarna Pelle kan scoren en een diepe bal van Ferre wordt door Mil afgewerkt. 5-1 na 20 minuten. De wedstrijd is eigenlijk al gespeeld.
In het tweede kwart zien we eenrichtingsverkeer: Bent op pass van Mil voor 6-1, Bent op pass van Floris (na flater van de keeper) voor 7-1, Ferre kan de 8-1 als rebound binnentikken nadat Mil een vrije trap tegen de lat trapt en Bent op dieptepass van Stan voor 9-1. Tussendoor raakt Fille de lat nog met een trap van buiten de zestien en Floris raakt ook de dwarsligger bij een terechte penalty.
Tijdens de rust wordt al gedroomd van (minstens) 12-1, want ‘dan doen we beter dan OSSMI’. Zijn het de toeterende vrachtwagens van de Truckrun die zorgen voor de afleiding of is het bij zo’n stand gewoon moeilijk om nog te focussen op voetbal en samenspel? De nonchalance sluipt in de ploeg en we gaan te veel voor eigen succes, waardoor de vele doelpunten uitblijven. Fille trapt op de keeper, Lex trapt een vrije trap over, Floris mist een tweede penalty en plots wordt aan de overkant wél gescoord: 9-2. Bent, Lex en Mil trappen daarna drie keer op de keeper. Een flater in de verdediging zet ons terug op weg: een mindere pass van Louis wordt slecht verwerkt en Mil kan profiteren: 10-2. Na een mooie pass van Lex kan Bent de 11-2 op het bord zetten.
De gemiste kansen stapelen zich verder op in het laatste kwartje: Fille geraakt vandaag maar niet voorbij de keeper, Bent trapt voorlangs, Louis wordt geblokt, Fille trapt over, Pelle loopt tot twee keer toe te lang met de bal i.p.v. te trappen, Mil op de keeper, Louis tegen de paal, Mil ook tegen de paal, Mil tot drie keer toe te zelfzuchtig op de keeper i.p.v. simpelweg af te leggen,... het had het hier vandaag zeker 25-2 kunnen zijn. Toch kunnen onze jongens de netten nog wel enkele keren doen trillen! Wout brengt de bal tot bij Lex, die draait en Mil lanceert: 12-2. Een individuele actie van diezelfde Mil zorgt voor de 13-2. Een mooie lage voorzet van Mil kan Bent bijna binnen blazen: 14-2. Pelle legt de bal af voor Mil en het wordt 15-2. Een voorzet van Mil wordt met de kop in doel verlengd door Lex voor 16-2 en het slotakkoord is voor Bent die op snelheid (na een mooie pass van Lex) bijna de keeper mee in doel knalt. Eindstand 17-2 en je zou het dus bizar genoeg een wedstrijd van de gemiste kansen kunnen noemen.
